Posts Tagged ‘ Αθήνα ’

Τσιμέντο και Business στο Α’ Νεκροταφείο: Από πλατεία, υπόγειο γκαράζ

Σε τετραώροφο υπόγειο γκαράζ κινδυνεύει να μετατραπεί η πλατεία μπροστά από το Α’ Νεκροταφείο, στο Μετς, ένας από τους ελάχιστους εναπομείναντες πνεύμονες πρασίνου, με 114 δένδρα -μερικά εκ των οποίων αιωνόβια- στο κέντρο της ασφυκτικής Αθήνας.  Παράλληλα, ο Δήμος εγκαταλείπει την περιοχή, καταδικάζοντάς την στην υποβάθμιση. Την έντονη αντίδραση περιοίκων και καταστηματαρχών της περιοχής έχει προκαλέσει η υπόθεση, οι οποίοι συσπειρώθηκαν στην Επιτροπή Κατοίκων Μετς, ενώ 24 από αυτούς έχουν προσφύγει στο ΣτΕ. Συνέχεια

Advertisements

Γκάζι – Κεραμεικός – Ρουφ: Της «νύχτας» τα καμώματα…

Δύο σειρές τραπεζοκαθισμάτων καταργούν το πεζοδρόμιο και μία τρίτη το μισό οδόστρωμα!

Δύο σειρές τραπεζοκαθισμάτων καταργούν το πεζοδρόμιο και μία τρίτη το μισό οδόστρωμα!

Όργιο ασυδοσίας εκτυλίσσεται σε Κεραμεικό – Γκάζι – Ρουφ, με επιχειρηματίες να δρουν ανεξέλεγκτα, μετατρέποντας μια κατοικημένη περιοχή σε Μέκκα μεταμεσονύκτιας διασκέδασης. Καταστήματα «υγειονομικού ενδιαφέροντος» ξεπηδούν σε κάθε οικόπεδο το ένα μετά το άλλο. Ηχεία παρατεταγμένα στις προσόψεις των κτηρίων παίζουν στη διαπασών μέχρι την αυγή, οι λαμπτήρες του δήμου καλύπτονται με πλαστικά καλύμματα και μπογιές ή ακόμη – ακόμη μπλοκάρονται ώστε να υπηρετήσουν το ύφος που κάθε καταστηματάρχης θέλει να προσδώσει στο μαγαζί του, με αποτέλεσμα ολόκληρα τετράγωνα να μην φωτίζονται. Κολωνάκια του δήμου και κλαδεμένα δένδρα επιστρατεύονται για να αποτελέσουν βάσεις τραπεζιών και τραπεζοκαθίσματα έχουν καταλάβει πεζοδρόμια και τμήματα του οδοστρώματος. Ακόμη και street bars μπορεί να δει κανείς σε αυτήν την περιοχή-φιλέτο, όπου κάθε σπιθαμή ελεύθερου χώρου είναι απολύτως “αξιοποιήσιμη” από μικρούς και μεγάλους βαρόνους της νυχτερινής ζωής. Συνέχεια

Η γραφειοκρατία ρημάζει τα προσφυγικά της Αλεξάνδρας

Η γραφειοκρατία ρημάζει τις προσφυγικές πολυκατοικίες της οδού Αλεξάνδρας, αντιπροσωπευτικά δείγματα του μοντέρνου αρχιτεκτονικού κινήματος του Μεσοπολέμου, ζωντανή ιστορία, αφού στέγασαν χιλιάδες πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, αποτελώντας την πρώτη κατασκευή κοινωνικής κατοικίας. Ακόμη και σήμερα μπορεί κανείς να διακρίνει σ’ αυτά τα φθαρμένα από το χρόνο και την απαξίωση κτήρια ίχνη από τις σφαίρες των Δεκεμβριανών του 1944 στους τοίχους. Πώς συνδέονται δύο κινήματα πόλης με τη μοίρα των προσφυγικών και είναι ο χαρακτηρισμός τους ως διατηρητέα αρκετός για την επιβίωσή τους; Στην «Α» μιλάνε η Βιβή Μπάτσου, αρχιτέκτονας – πολεοδόμος και μέλος αντιπροσωπείας του ΤΕΕ και ο Χάρης Κωνσταντάτος, συντονιστής της Ανοιχτής Πόλης. Συνέχεια