Archive for the ‘ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ’ Category

Πώς ήταν: Όπως την ημέρα που έφυγα από τους Ταλιμπάν

Μία εβδομάδα, περίπου, μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχθηκε από ακροδεξιές συμμορίες του Άγ. Παντελεήμονα, ο Καντίρ Χουσεϊνί μιλά στην «Κυριακάτικη Αυγή» και μας βοηθά να κατανοήσουμε το τι θα πει στην πράξη η καθημερινή επιβίωση ενός μετανάστη. Φοβισμένος και οικτρά απογοητευμένος, μας καλεί να ζήσουμε “με αγάπη, ειρήνη, χωρίς φόβο. Σαν άνθρωποι”. Το γεγονός αξιολογεί και ερμηνεύει καιο Γιάννης Μουζάλας, μέλος του Δ.Σ. των Γιατρών του Κόσμου, φίλος και συνεργάτης του Καντίρ, ενώ μας προϊδεάζει και για τις επόμενες κινήσεις της οργάνωσης. Συνέχεια

Διάσπαρτη η Θράκη με μαζικούς τάφους μεταναστών

Σπαρμένη με μαζικούς τάφους μεταναστών χωρίς χαρτιά, που προσπαθούν να περάσουν τα βαριά φρουρημένα σύνορα της Ελλάδας, είναι η Θράκη. Άλλοι βρίσκουν φρικτό θάνατο από πνιγμό στον Έβρο, αφού δεν ξέρουν να κολυμπούν, άλλοι πέφτουν σε ενεργές νάρκες και βρίσκονται διαμελισμένοι, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που η αιτία θανάτου τους δεν μπορεί να προσδιοριστεί λόγω προχωρημένης σήψης. Οι περισσότεροι είναι νέοι άνθρωποι, μεταξύ 20 και 30 χρόνων. Συνέχεια

Μαύρη εργασία για 2.500 μετανάστες στην Άρτα

Ημερομηνία δημοσίευσης: 15/01/2010

Πρόσφυγες που ζουν και κοιμούνται στο ύπαιθρο, σε αυτοσχέδιες σκηνές, εγκαταλελειμμένα σπίτια και αποθήκες, χωρίς νερό και ρεύμα, για τα οποία αναγκάζονται να πληρώνουν ενοίκιο, είναι η ζοφερή εικόνα που επαναλαμβάνεται στην Άρτα σε μικρές παραλλαγές. Ο δήμαρχος της Άρτας, Πάνος Οικονομίδης, καταγγέλλει στην “Α” υπάρχουν δίκτυα διακίνησης και εκμετάλλευσης των μεταναστών, ενώ η μαύρη εργασία αποτελεί κανόνα. Συνέχεια

Το νέο trafficking στο ποδόσφαιρο


Πίσω από τα εκτυφλωτικά φώτα του γηπέδου, πίσω από τις φαντασμαγορικές φιέστες και τα ντέρμπι, που υπόσχονται σε εκατομμύρια κόσμου την εμπειρία μιας ιστορικής στιγμής, πίσω από τις αφίσες των άσων της μπάλας που κοσμούν τους τοίχους των δωματίων μικρών αγοριών, εικόνες-είδωλα φαντασιακής ταύτισης, βρίσκεται καλά κρυμμένος ένας κόσμος πολύ λιγότερο λαμπερός… Συνέχεια

Ηγουμενίτσα: Εφιάλτης στο πέρασμα (Ρεπορτάζ-βίντεο-φωτό)

Η Ηγουμενίτσα, μια πόλη περίπου 15.000 κατοίκων, για περισσότερα από δέκα χρόνια αποτελεί το δεύτερο κύριο σημείο εξόδου προσφυγικών και μεταναστευτικών ρευμάτων από τη χώρα. Ο πληθυσμός των προσφύγων ανά περιόδους φτάνει ακόμη και τους 1000. Η συντριπτική πλειονότητα των “χωρίς χαρτιά” είναι νεαροί 25 χρόνων, ωστόσο συναντήσαμε και αρκετούς ανηλίκους 15-17 χρόνων. Σπανίως ο δρόμος φέρνει στην πόλη οικογένειες με βρέφη ή μικρά παιδιά ηλικίας 8-10 ετών. Το μεταναστευτικό ζήτημα στην Ηγουμενίτσα έγινε ευρύτερα γνωστό πριν από έναν χρόνο, περίπου, με τον θάνατο του Κούρδου πρόσφυγα Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ, ένας θάνατος που σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες προκλήθηκε από επίθεση λιμενικών. Καταγγελίες για ένα καθεστώς συστηματικής παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εξακολουθητικών βιαιοπραγιών σε βάρος των προσφύγων από τις αστυνομικές δυνάμεις, αποτέλεσαν την αιτία για να επισκεφθούμε κι εμείς την περιοχή. Συνέχεια

Εργατικό δουλεμπόριο στους πορτοκαλεώνες της Άρτας

Πρόχειρος καταυλισμός μεταναστών εργατών

Πρόσφυγες που ζουν και κοιμούνται στο ύπαιθρο, σε αυτοσχέδιες σκηνές, εγκαταλελειμμένα σπίτια και αποθήκες, χωρίς νερό και ρεύμα, για τα οποία αναγκάζονται να πληρώνουν ενοίκιο, είναι η ζοφερή εικόνα που επαναλαμβάνεται στην Άρτα σε μικρές παραλλαγές. Ο δήμαρχος της Άρτας, Πάνος Οικονομίδης, καταγγέλλει στην “Α” υπάρχουν δίκτυα διακίνησης και εκμετάλλευσης των μεταναστών, ενώ η μαύρη εργασία αποτελεί κανόνα.Την εποχή της συγκομιδής του πορτοκαλιού, στην Άρτα συρρέουν περίπου 2.500-3.000 πρόσφυγες και μετανάστες από το Αφγανιστάν, τη Βουλγαρία και το Πακιστάν, ενώ μόνιμα διαμένουν στην περιοχή περί τους 300 Αλβανούς μετανάστες. Πρωτοφανή ευαισθησία επέδειξαν οι τοπικοί φορείς, συστήνοντας τριμελή επιτροπή για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στους νομάδες-εργάτες, με τη συμμετοχή της νομαρχίας, του δήμου και επικεφαλής τον Ερυθρό Σταυρό. Συνέχεια

Η «αρχή του αίματος» κριτήριο για την ιδιότητα του πολίτη

Με βάση το Ius sanguinis (αρχή του αίματος) κληρονομείται από τους γονείς η ιδιότητα του πολίτη στην Ελλάδα. Ως αποτέλεσμα, περίπου 200 χιλιάδες νέοι και νέες, παιδιά μεταναστών, που γεννιούνται στη χώρα, μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα, πηγαίνουν στο ελληνικό σχολείο, ζουν ως Έλληνες πολίτες και δεν γνωρίζουν άλλη πατρίδα από την Ελλάδα, στα 18 τους χρόνια, μετατρέπονται από το κράτος σε οικονομικούς μετανάστες, που πρέπει να διεκδικήσουν άδεια παραμονής, αντιμέτωποι με τον κίνδυνο απέλασης.

Χαρακτηριστική η περίπτωση της Καντίτζα Σάνκο, μετανάστρια από τη Σιέρα Λεόνε, που ήρθε στην Ελλάδα σε ηλικία 12 ετών. Η υποψηφιότητά της με το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ δεν έγινε δεκτή από τον Άρειο Πάγο, αφού στη δεύτερη γενιά μεταναστών, δεν αναγνωρίζονται ούτε τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως αυτό του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Συνέχεια